Rocking Rebel Frits weer naar Duitsland voor ziekenbezoek bij Olaf van Teddyboys 1983

door Frits Gummie
Mijn broeder en goede vriend van Teddyboys 1983, Olaf, was voor de vierde keer in korte tijd ontslagen uit het ziekenhuis. Een reden te meer om ook voor de vierde naar Duitsland te rijden om hem op te gaan zoeken. Zondag 30 juli reed ik met Ivonne naar Datteln, waar Olaf een standplaats heeft op een camping.
Wij wisten dat Olaf, net als ons een fervent BBQ ‘er, vlees zou gaan grillen op de BBQ (foto 1). Ivonne had vooraf ook nog wat gemaakt om mee te nemen naar de camping. Verse kipsaté en gyros gekruide gehaktballetjes aan een spies met paprika ertussen. Verder had ze nog een pot Yogofresh (foto 3) met 11 tenen knoflook en peterselie erin omgetoverd tot een pittige knoflooksaus.
Omdat het pas 14 dagen geleden was dat we ook in Datteln waren, had ik toen al onderweg foto’s geknipt om een keer een geintje uit te halen. Dat kon dus deze zondag al. Ik stuurde rond tien uur een foto van een tankstation waarop je kon zien dat het in Datteln was naar Olaf. Een uurtje later reageerde hij al van zijn jullie er al bijna… Natuurlijk geef je dan geen antwoord om Olaf in het ongewisse te laten. Wij reden om kwart voor een weg uit Eindhoven. Rond twee uur namen we een korte stop bij het tankstation aan de A3 bij Bottrop. Vandaaruit Olaf even gebeld en op zijn vraag waar blijven jullie, antwoordde ik nog thuis, met snel daarna het woord geintje! Ruim 40 minuten later arriveerden we op de camping. Bij de camping aangekomen zie je in de verte al een Rebel-vlag wapperen (foto 7 en 13) bij de standplaats van Olaf.
Er waren al twee stellen die tot de Teddyboys 1983 behoren en nog een vriend van Olaf. Sophia, de vrouw ban Olaf, was er niet, zij stond met een stand met Rumble 59-artikelen op het rock-‘n-roll weekend in het Duitse Wettenberg. Een kwartiertje na onze aankomst stond de BBQ al aan. Mijn tweede fles bier was half bevroren (foto 2), dus klagen dat het bier op de meeste plaatsen in Duitsland lauw is, zal ik voorlopig niet meer doen! Het was een gezellige middag en tegen half negen gingen we aan de terugrit beginnen. Ik beloofde, in tegenstelling tot 2 weken eerder bij Bokkeneus in de wagen, om nu wel wakker te blijven. Dit lukte me tot over de Duits-Nederlandse grens op de A67. Toen gaf ik aan dat het nog een rechte weg naar Eindhoven was. Kort daarna vielen blijkbaar mijn ogen dicht. Bij Eindhoven schrok ik wakker toen Ivonne vroeg of we afslag Eindhoven moesten nemen. Ik antwoordde dat ik toch had gezegd dat het een rechte weg was dus rechtdoor. Gelukkig realiseerde ik me net op tijd dat we al bij de Randweg Eindhoven waren…
 

Keer terug naar het overzicht.